Enthüllet den Gral !

P1050789

I don't have the time to write in English, so I will write in Dutch for now...
Ik heb wat repetities en bijhorend nieuws in te halen. Vorige donderdag 20 januari hadden we onze laatste repetitie vóór de voor-generale. Vlak voor aanvang van deze orkest-scène repetitie werden we gebriefd over een aantal wijzigingen in datgene waar we al een tweetal weken op aan het repeteren waren. En deze wijzigingen waren nogal ingrijpend, heel ingrijpend. Het komt er op neer dat al wat we met veel zorg en energie gerepeteerd hadden, werd vervangen door een veel eenvoudiger concept.
Dus geen skelet meer door te geven, geen rode draden meer, niet meer liggend op scène beginnen, Parsifal niet dragen over de hoofden van de figuranten, Amfortas niet meer dragen aan het einde van de opera, ... Dat was even slikken. Ik denk dat er bij veel figuranten toch wel een kleine ontgoocheling was, maar door de zeer professionele aanpak van Cindy en Roméo, beseften vele (of iedereen) dat we er misschien te veel van uitgaan zijn dat datgene wat we repeteerden ook het definitieve eindresultaat zou worden. Zonder al te veel te klagen, probeerden we de nieuwe versie uit op scène en zagen dat het goed was ... (zelfs beter ... minder actie, maar alles met veel meer impact). Uiteraard waren er de eerste momenten nog wel wat gevoelens dat we te veel moesten weglaten, maar naarmate de avond vorderde leek het logischer om het zo aan te pakken. Nu er nog wat meer tijd overgegaan is, bedenk ik dat dit een heel mooie les was van hoe men zaken kan uitproberen, mislukken (of niet het gewenste resultaat opleveren) en toch terug van nul beginnen om uiteindelijk datgene te bereiken wat men wil. Een creatief proces de kans geven om zich te ontwikkelen en zo tot een gewenst resultaat te komen. Heel boeiend om dit van dichtbij mee te maken en ook te zien welke dynamiek dit meebrengt in een groep van 170 mensen. Belangrijk hierbij was  de directe communicatie door Cindy en Roméo (zonder al te veel poespas en onnodige uitleg), die ervoor gezorgd heeft dat iedereen zich zeer snel terug kon richten op het nieuwe voorstel. En iedereen zal wel zijn "moment" gehad hebben waarvan hij/zij vond dat dit echt moest blijven (voor mij was dit Amfortas die op schouderhoogte vlak naast mij, zijn laatste muziek zong "Mein Vater"), maar ook dat hebben we (denk ik) snel kunnen loslaten.
Het ziet er nu allemaal simpeler uit, veel compacter, maar met veel meer effect. Eindelijk ziet men de massa op scène, en dit is hetgene waarvoor we er van in het begin bij waren...
Eergisteren (zaterdag) hadden we de kans om de voor-generale van het eerste en tweede bedrijf mee te beleven. Veel wil ik er nog niet over schrijven, maar de twee bedrijven zijn schitterend opgebouwd. Castellucci brengt echt theater tot leven. Heel boeiend en bijzonder mooi vormgegeven. Nog wel wat werk te doen, maar ik ben ervan overtuigd dat het eindresultaat een topproductie zal opleveren. "Onze" voorgenerale van het derde bedrijf verliep vlot (zeker als men weet dat dit toch nog redelijk nieuw was voor ons). De eerste vijf minuten op de scène met die prachtige, indrukwekkende zaal voor je, is zo angstaanjagend, dat je echt even staat te sterven van de zenuwen, maar daarna is het puur genieten (met af en toe een pijnscheut in de kuiten, ja, ja mijn conditie is niet echt schitterend ...).
Morgen de generale repetitie voor vol huis. Benieuwd wat dit zal worden ... ik kijk er al naar uit !